Waarom is een diagnose toch zo belangrijk? Is het niet zo dat er tegenwoordig overal een label op word geplakt? En ow geef je kind maar even paar dagen met mij mee, dan krijg je je kind hervormt terug. Ja vroeger hadden we dat niet, dan was een kind gewoon druk of verlegen, tegenwoordig mag alles maar. Onbegrip, iets waar je altijd wel tegen aan loopt. Mensen die niet zien dat je kind "anders" is. Ook ik heb als ouder vaak in zo'n situatie gezeten. Als 1 van mijn jongens een keer een melt down had, ik noemde dat bij hem altijd buien. Hij kon dan in ene ergens stil blijven staan, zat geen beweging in en niks kreeg hem dan van een plek af. Compleet als standbeeld stond hij dan. En ja de mensen kijken de ouder dan aan, waarom pik je dit van je kind? Waarom doe je er niks aan? Nou eigenlijk simpelweg omdat ik niet wist hoe. Ondertussen was het namelijk geen klein kind meer wat je zomaar oppakt. Er tegen praten ging niet, want hij had zich afgesloten. Iemand zei zelfs een keer tegen hem: Kijk je moeder aan als ze tegen je praat. Toen ik aangaf dat hij dat niet kon omdat hij autisme heeft, had ze wel zoiets van sorry, maar ja mensen reageren zonder te beseffen wat ze eigenlijk doen. Nee dat was niet helpend, helpend was wel dat iemand zei ik blijf wel even bij hem, dan kan jij met je andere zoon even zorgen dat hij hier veilig is. Veroordelen is zo makkelijk, maar een helpende hand bieden is juist iets waar we wat aan hebben. Zo'n meltdown doen ze niet express, niet omdat ze het willen, maar omdat ze niks anders kunnen, echter zijn wij als ouders dan geneigd om ons te schamen, want het lijkt alsof we onze eigen kinderen niet in de hand hebben, want dat word er gezegd. Als je dan voor je kind opkomt, ben je te zacht en geen goede ouder. Mijn kind is ondertussen gegroeid, weet wat hij nodig heeft om niet meer zo snel in een melt down te komen. Het enige wat wij als ouders kunnen doen is een veilige haven bieden en kijken hoe we hun wereld kunnen verbeteren, beginnen met het maken van hun gebruiksaanwijzing, die ze verder in hun leven kunnen aanvullen. Wat is iets waar jij tegenaan loopt als ouder zijnde? Welke vooroordelen en kritiek heb jij wel eens gehad en hoe reageer je er dan op?